MOMENTUM MORTIS – De Onvermijdelijke Deadline
De Conceptuele Invalshoek

In een wereld die geobsedeerd is door zelfoptimalisatie, bio-hacking en digitale onsterfelijkheid, is Momentum Mortis de ultieme ‘reality check’.

Dit werk is geen stoffige herinnering aan de dood, maar een satirische aanval op de moderne ontkenning van onze vergankelijkheid.

Het vangt niet de stilstand van de dood (Memento), maar de versnelling naar het einde toe (Momentum).

Waarom dit werk essentieel is voor uw collectie:

Transgressieve Kracht:

Het werk doorbreekt het taboe op de dood door het te presenteren met een scherpe, bijna cynische humor die kenmerkend is voor de tijdsgeest. Het daagt de toeschouwer uit: durf je te lachen om je eigen verval?

Filosofische Urgentie:

Waar de Stoïcijnen opriepen tot kalmte, schreeuwt dit werk om actie.
Het is een visuele manifestatie van ‘urgentie’.
Voor de verzamelaar is dit geen decoratie, maar een confrontatie die elke dag dwingt tot een radicale Carpe Diem.

Curatoriale Relevantie:

Momentum Mortis past perfect in de traditie van de Vanitas-kunst, maar trekt deze de 21e eeuw in.
Het biedt musea een kans om de dialoog aan te gaan tussen klassieke thema’s en de rauwe, ongefilterde esthetiek van de hedendaagse underground.

Het Doel
Dit kunstwerk is bedoeld voor de verzamelaar die niet bang is voor een zwarte rand. Het is een bezit dat de rest van een collectie onmiddellijk onder hoogspanning zet. Het herinnert ons eraan dat kunst de enige vorm van momentum is die ons overleeft.

.
Het kunstwerk Momentum Mortis wordt beschreven als een confrontatie met de sterfelijkheid, waarbij scherpe contrasten en potentieel schokkende beelden worden gebruikt die doen denken aan het werk van Damien Hirst.

Naast Damien Hirst zijn tal van andere invloedrijke kunstenaars die scherpe contrasten, transgressieve thema’s en schokkende beelden gebruiken om de sterfelijkheid en de rauwe werkelijkheid te vangen.

Marc Quinn: Hij is beroemd om zijn werk Self, een zelfportret-sculptuur gemaakt van zijn eigen bevroren bloed. Dit werk wordt gezien als een aangrijpende meditatie over de kwetsbaarheid en de vergankelijkheid van het leven.

Hermann Nitsch: Een sleutelfiguur van de Weense Actionisten. Hij gebruikte in zijn rituele performances karkassen en bloed om de toeschouwer direct te confronteren met de grenzen tussen kunst en de fysieke realiteit van leven en dood.

Andres Serrano: Bekend om zijn uiterst controversiële werk Piss Christ, waarin hij religieuze symboliek mengt met menselijke lichaamsvloeistoffen.

Dit is een klassiek voorbeeld van transgressieve kunst die heilige huisjes omverwerpt.

Francis Bacon: Zijn schilderijen tonen vaak misvormde, schreeuwende figuren en rauw vlees, waarbij hij een visuele intensiteit creëert die zowel gruwelijk als diep menselijk is.

Maurizio Cattelan: Gebruikt vaak zwarte humor en hyperrealistische beelden (zoals opgezette dieren of controversiële figuren) om maatschappelijke taboes en de dood te bespotten.

Deze kunstenaars hebben de weg vrijgemaakt voor een werk als Momentum Mortis, omdat zij aantoonden dat “schokken” een legitiem middel is om een diepere filosofische waarheid bloot te leggen.

Het werk belicht de hedendaagse cultuur van afleiding en het steeds sneller naderende einde, waardoor het een relevant en authentiek stuk is voor topmusea of ​​serieuze verzamelaars van hedendaagse kunst.

 

Neo Spaziale mobile 1.1.2026: MEMENTO MORTIS / M&M

74 x 58 x 10 cm
Gemengde materialen.

Prijs op aanvraag.